Veri paketi nedir?
İnternette yapmış olduğumuz her şey paketlerle alakalıdır. Mesela tüm web sayfaları bize bir seri paket şeklinde gelir yine gönderdiğimiz tüm e-mailler de seri paketler şeklinde gönderilir. Bu şekil de küçük paketlerin dolaştığı ağlara paket anahtarlamalı ağlar ( Packet Switched Networks) denir.
İnternet ortamında taşınacak veriler baytlar la ifade edilen belirli boyutlarda parçalanır. İşte bu parçalar paketlerdir. Her paketler hedef, gönderici IP’si, ilgili alıcıların IP’leri, verinin kaç pakete bölündüğü ve bu paketin kaçıncı paket olduğu gibi bilgileri taşır. Paketler verileri belirli iletişim kuralları çerçevesinde taşırlar. Örneğin internet TCP/IP iletişim kuralını kullanır. Her paket verinin bir kısmını içerir ve tipik bir paket 1,000 veya 1,500 bayt veri içerir.
Her paket hedefe en uygun yoldan gönderilir. Bu ağı daha verimli hale getirir. Ağ milisaniyelerle ölçülen zaman diliminde mesajın birçok parçasını yükleyebilir. Eğer parçalardan birinde bir problem yaşanırsa tüm mesajın teslim edilmesinin sağlanması için problemli parça tekrar yollanır.
Ağın türüne göre paketler değişik isimlerde anılabilir. Bunlar Çerçeve (Frame) , Blok (Block) , Hücre (Cell) , Parça (Segment) .
Paketler genelde 3 kısma ayrılır.
Başlık (Header) :
Başlık paketin taşınması ile alakalı açıklamaları içerir. Bu açıklamalar aşağıdakileri içerebilir.
- Paket uzunluğu (Bazı ağlar daha bu bilginin daha güvenilir olması için sabit uzunlukta paketler kullanır.)
- Senkronizasyon ( Paketin ağa uyumuna yardımcı olan birkaç bittir. )
- Paket Numarası ( Paketlerin sıralamasında bu paket kaçıncı sırada.)
- İletişim Kuralı (Protocol- Birçok tipte bilgiler taşıyan bir ağ da iletişim kuralı paketlerin tipini belirler; E-Mail, Web sayfası, Video akışı gibi.)
- Hedef Adresi ( Paketlerin varacağı adres.)
- Kaynak Adresi ( Paketlerin nereden geldiğini gösteren adres.)
Yük(Payload):
Veri (Data) veya Gövde (Body) şeklinde de isimlendirilir. Bu kısım hedefe teslim edilecek asıl verilerdir. Eğer paketler sabit uzunlukta ise doğru uzunlu sağlamak için bu kısımda boşluklar kalabilir.
Kuyruk ( Trailer):
Genelde sonlandırıcı olarak ta adlandırılan kuyruk, tipik olarak paketin sonuna gelindiğini gösteren birkaç çift bayt içerir. Değişik çeşitlerde hata kontrol şekillerini de içerebilir. Paketlerde genelde hata düzeltme için devirli fazlalık kontrolü ( Cyclic Redundancy Check -CRC) kullanılır. CRC güzel bir şekilde düzenlenmiştir. Peki, gerçek ağlarda bu nasıl çalışır. Gövde kısmındaki 1’ler toplanır ve sonuç kuyruk kısmına depolanır. Daha sonra alıcı bu paketi aldığında 1’leri toplar ve sonucu kuyruk kısmındaki değerle karşılaştırır. Eğer sonuç aynı ise paket düzgün bir şekilde ulaşmış demektir. Eğer sonuçlar uyuşmuyorsa alıcı cihaz kaynak cihaza paketi tekrar göndermesi için istekte bulunur.
Bir Örnek :
Diyelim ki arkadaşınıza 3,500 bit (3.5 KBit) uzunluğunda bir e-mail gönderelim. Ağımız 1,024 bit uzunluğunda sabit paketler kullanıyor olsun. Paketin başlığı 96 bit ve kuyruğu 32 bit, geriye kalan 896 bit ise gövde kısmını oluşturuyor. 3,500 bitlik veri 896 bitlik paketlere bölünürse 4 pakete ihtiyacımız olacaktır ve dördüncü paket 812 bit uzunluğunda bir yüke sahip olacaktır.
Tüm paketlerin başlıkları doğru iletişim kuralını, kaynak adresini ( Bilgisayarınızın IP adresi) , hedef adresini ( E-maili gönderdiğiniz bilgisayarın IP adresi) ve paket numarasını içerir. Ağdaki yönlendiriciler başlık kısmındaki hedef adresine bakar ve bu paketi nereye göndereceğini bulmak için kendi tablosuna bakar. İlk paket hedef bilgisayara ulaştığında, arkadaşınızın bilgisayarı paketteki başlık ve kuyruk kısımlarını ayıklar ve paketlerin sıra numaralarını kullanarak e-maili yeniden birleştirir.
